De projectorganisatie heeft intensief over de bouw gecommuniceerd. De bouwcommunicatie was gericht op de directe projectomgeving. Ieder gebied kende zijn eigen voorlichters. Omdat zij fungeerden als de vaste aanspreekpunten voor de bewoners over alles wat maar met de Betuweroute te maken had, zijn zij vertrouwde gezichten geworden.

Meer begrip onder omwonenden
De ervaren voorlichters waren niet alleen professionals op het gebied van communicatie, maar zorgden er ook voor dat ze veel technische kennis van de spoorlijn in huis hadden. Hierdoor waren ze in staat de noodzaak van bepaalde maatregelen rondom de spoorlijn in begrijpelijke taal aan de omwonenden uit te leggen. De voorlichters hielden de omwonenden voortdurend op de hoogte met behulp van brochures, brieven, voorlichting aan de keukentafel en open dagen. Niet alleen volwassenen, maar ook de jeugd werd voorgelicht. Zij kregen door het vele bouwverkeer, ook te maken met de Betuweroute. Al deze inspanningen bleven niet zonder resultaat. Door het continue contact, met kennis van zaken, ontstond er bij omwonenden meer begrip voor bepaalde noodzakelijke maatregelen. In de directe omgeving van het project nam de weerstand tegen de Betuweroute al snel meetbaar af en werd de projectorganisatie over het algemeen als een zorgvuldige bouwheer gezien.